Muzycy i kompozytorzy

Bronarski Ludwik

image_pdfPOBIERZ PDFimage_print

BRONARSKI Ludwik, pianista, muzykolog, pedagog muzyczny; ur. 13 kwietnia 1890 roku we Lwowie, zm. 9 listopada 1975 roku we Fryburgu (Szwajcaria), syn Juliusza i Marii z domu Nikisch. Wykształcenie: studia w zakresie kompozycji (u Hermanna Grädenera), muzykologii (u Guido Adlera) oraz gry na fortepianie (u Teodora Leszetyckiego) na Uniwersytecie Wiedeńskim 1909-1913; studia muzykologiczne u Petera Wagnera zakończone doktoratem na Uniwersytecie Fryburskim (praca doktorska: Die Lieder der heiligen Hildegard ein Beispiel zur Geschichte der geistlichen Musik der Mittelalters) 1914-1919. Profesor (kierownik Zakładu Teorii i Historii Muzyki; wykładowca historii muzyki polskiej oraz teorii muzyki; prowadzący klasę fortepianu) Konserwatorium Muzycznego we Fryburgu 1914-1967. Wspólnie z Ignacym Paderewskim i Józefem Turczyńskim zainicjował i zrealizował edycję Dzieł wszystkich Fryderyka Chopina w 21 tomach (1949–1961). Jako pierwszy opublikował pozostające wcześniej w rękopisie (w Bibliotece Konserwatorium w Paryżu) dzieła Fryderyka Chopina – Nokturn c-moll, Largo Es-dur oraz (z rękopisu reprodukowanego) Cantabile B-dur. Autor, m.in.: Harmonika Chopina (1935), Etudes sur Chopin (1944–1946, 2 tomy), Chopin et l’Italie (1946), La musique (1947), Szkice chopinowskie (1961), Wspomnienia z pracy nad robotnikami polskimi w Szwajcarii (1934). Współpracownik redakcji genewskiego wydawnictwa Publications Encyclopediques sur la Pologne 1919-1923 oraz pism „Muzyka”, „Schweizerische Muzikzeitung”, „La Revue Musicale” (Paryż). Popularyzator polskiej kultury muzycznej w Szwajcarii. Wygłaszał odczyty o Chopinie i Paderewskim we Fryburgu, Bernie, Genewie i Neuchâtel. Członek: Chopin-Gesellschaft w Wiedniu (honorowy), Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie w Londynie, Polskiej Akademii Umiejętności.

Lit.: Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 1: A-J, Wrocław 1983; Encyklopedia muzyczna PWM, red. E. Dziębowska, Kraków 1979; Gołąb M., Ludwik Bronarski (1890-1975), „Rocznik Chopinowski”, XXI 1995.