(1839 Kraków – 1885 Lwów), lekarz higienista. Wykształcenie: studia medyczne w Warszawie, Kijowie, Pradze i Krakowie. Od ok. 1863 w Paryżu, gdzie prowadził praktykę lekarską. Współzałożyciel z braćmi szkoły wieczorowej dla polskich niewykształconych uchodźców, w której nauczali higieny, arytmetyki, przyrody, religii i polskiej gramatyki. Wiceprezes Towarzystwa Lekarzy Polskich w Paryżu (redaktor III tomu Rocznika Towarzystwa) 1866. Podczas wojny francusko-pruskiej lekarz dzielnicy Montrouge. Inicjator opracowania memoriału o higienie szkolnej. Uhonorowany dwoma medalami oraz pierwszą nagrodą lekarską (Prix du medecine) w konkursie „Societé contre l’abus du tabak” 1884.
Źródło: Z. A. Judycki, Lekarze polskiego pochodzenia w świecie, Kielce 2020.