{"id":4569,"date":"2023-10-30T11:17:07","date_gmt":"2023-10-30T10:17:07","guid":{"rendered":"http:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/?p=4569"},"modified":"2023-12-27T09:45:17","modified_gmt":"2023-12-27T08:45:17","slug":"admiral-jozef-unrug-zolnierz-dowodca-polski-patriota","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/admiral-jozef-unrug-zolnierz-dowodca-polski-patriota\/","title":{"rendered":"Admira\u0142 J\u00f3zef Unrug &#8211; \u017co\u0142nierz, dow\u00f3dca, polski patriota"},"content":{"rendered":"<div class=\"pdfprnt-buttons pdfprnt-buttons-post pdfprnt-top-right\"><a href=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4569?print=pdf\" class=\"pdfprnt-button pdfprnt-button-pdf\" target=\"_blank\"><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/plugins\/pdf-print\/images\/pdf.png\" alt=\"image_pdf\" title=\"Download PDF\" \/><span class=\"pdfprnt-button-title pdfprnt-button-pdf-title\">POBIERZ PDF<\/span><\/a><a href=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4569?print=print\" class=\"pdfprnt-button pdfprnt-button-print\" target=\"_blank\"><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/plugins\/pdf-print\/images\/print.png\" alt=\"image_print\" title=\"Print Content\" \/><\/a><\/div><p style=\"text-align: justify;\"><strong>Jan Znajdek, <\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>ORCID-0009-0007-3320-2214<\/strong><\/p>\n<h3 style=\"text-align: justify;\"><strong>Admira\u0142 J\u00f3zef Unrug<\/strong><strong> &#8211; <\/strong><strong>\u017co\u0142nierz, dow\u00f3dca, polski patriota<\/strong><\/h3>\n<div id='gallery-1' class='gallery galleryid-4569 gallery-columns-2 gallery-size-herald-lay-a'><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a class=\"herald-popup rl-gallery-link\"  href='https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-scaled.jpg' title=\"zdj\u0119cie 1 Unrug\" data-rl_title=\"zdj\u0119cie 1 Unrug\" data-rl_caption=\"\" data-rel=\"lightbox-gallery-1\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"990\" height=\"556\" src=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-990x556.jpg\" class=\"attachment-herald-lay-a size-herald-lay-a\" alt=\"\" srcset=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-990x556.jpg 990w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-1320x742.jpg 1320w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-470x264.jpg 470w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-640x360.jpg 640w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-215x120.jpg 215w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-300x168.jpg 300w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/zdjecie-1-Unrug-414x232.jpg 414w\" sizes=\"auto, (max-width: 990px) 100vw, 990px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a class=\"herald-popup rl-gallery-link\"  href='https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-scaled.jpg' title=\"J\u00f3zef Unrug NAC zdjecie 2\" data-rl_title=\"J\u00f3zef Unrug NAC zdjecie 2\" data-rl_caption=\"\" data-rel=\"lightbox-gallery-1\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"990\" height=\"556\" src=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-990x556.jpg\" class=\"attachment-herald-lay-a size-herald-lay-a\" alt=\"\" srcset=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-990x556.jpg 990w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-1320x742.jpg 1320w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-470x264.jpg 470w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-640x360.jpg 640w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-215x120.jpg 215w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-300x168.jpg 300w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Jozef-Unrug-NAC-zdjecie-2-414x232.jpg 414w\" sizes=\"auto, (max-width: 990px) 100vw, 990px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a class=\"herald-popup rl-gallery-link\"  href='https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zdjecie-3-NAC.jpg' title=\"Zdj\u0119cie 3, NAC\" data-rl_title=\"Zdj\u0119cie 3, NAC\" data-rl_caption=\"\" data-rel=\"lightbox-gallery-1\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"400\" height=\"254\" src=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zdjecie-3-NAC.jpg\" class=\"attachment-herald-lay-a size-herald-lay-a\" alt=\"\" srcset=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zdjecie-3-NAC.jpg 400w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Zdjecie-3-NAC-300x191.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 400px) 100vw, 400px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a class=\"herald-popup rl-gallery-link\"  href='https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935.jpg' title=\"Swieto morza 1935\" data-rl_title=\"Swieto morza 1935\" data-rl_caption=\"\" data-rel=\"lightbox-gallery-1\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"990\" height=\"556\" src=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-990x556.jpg\" class=\"attachment-herald-lay-a size-herald-lay-a\" alt=\"\" srcset=\"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-990x556.jpg 990w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-1320x742.jpg 1320w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-470x264.jpg 470w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-640x360.jpg 640w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-215x120.jpg 215w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-300x168.jpg 300w, https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Swieto-morza-1935-414x232.jpg 414w\" sizes=\"auto, (max-width: 990px) 100vw, 990px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<h4>ILUSTRACJE:<\/h4>\n<p>1) Zdj\u0119cie 1 \u2013 \u017ar\u00f3d\u0142o: Narodowe Archiwum Cyfrowe (NAC), opis zdj\u0119cia:<br \/>\nObchody \u015awi\u0119ta Morza w Gdyni, na zdj\u0119ciu: Prezydent RP Ignacy Mo\u015bcicki, kontradmira\u0142 Jerzy \u015awirski (za prezydentem), premier Aleksander Prystor (stoi bokiem przy schodach), dow\u00f3dca floty komandor J\u00f3zef Unrug (idzie za premierem Prystorem).<\/p>\n<p>2) Zdj\u0119cie 2 \u2013 \u017cr\u00f3d\u0142o NAC, opis zdj\u0119cia:<br \/>\n1937 r., Przedstawiciele w\u0142adz na ORP &#8220;Mazur&#8221;. Widoczni na zdj\u0119ciu (m.in.): prezydent RP Ignacy Mo\u015bcicki (siedzi w \u015brodku), kontradmira\u0142 J\u00f3zef Unrug (siedzi pierwszy z prawej), kontradmira\u0142 Jerzy \u015awirski (siedzi drugi z lewej).<\/p>\n<p>3) Zdjecie nr 3 \u2013 \u017ar\u00f3d\u0142o NAC, Gdynia 1937 r., Na zdj\u0119ciu:<br \/>\nPrzem\u00f3wienie komandora J\u00f3zefa Unruga (drugi z lewej) na pok\u0142adzie ORP &#8220;Ba\u0142tyk&#8221; ; na zdj\u0119ciu widoczny tak\u017ce gen. Stanis\u0142aw Burhardt-Bukacki (z monoklem).<br \/>\n4) Zdj\u0119cie nr 4 \u2013 \u017ar\u00f3d\u0142o: NAC, Opis do zdj\u0119cia: \u015awi\u0119to morza w Gdyni 1935 r. Na zdj\u0119ciu widoczni m. in.: J\u00f3zef Unrug, kontradmira\u0142 Jerzy \u015awirski i Edward Rydz-\u015amig\u0142y.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">J\u00f3zef Unrug (w akcie urodzenia Joseph von Unruh) &#8211; przysz\u0142y polski admira\u0142, urodzi\u0142 si\u0119\u00a07 pa\u017adziernika 1884 roku w Brandenburgu. Jego ojciec, Tadeusz Gustaw Unrug (niem. Thadd\u00e4us Gustav von Unruh) &#8211; niemiecki genera\u0142 \u015bwiadomy polskiego pochodzenia (starsi bracia Tadeusza zgin\u0119li walcz\u0105c o suwerenno\u015b\u0107 Polski w powstaniach: pozna\u0144skim w 1848 r. i styczniowym 1863 r.), pomimo tego \u017ce by\u0142 \u017conaty z sakso\u0144sk\u0105 hrabiank\u0105 Izydor\u0105 von B\u00fcnau, wychowa\u0142 swoje dzieci &#8211; J\u00f3zefa i m\u0142odszego syna Micha\u0142a (1896-1974) &#8211; w duchu polskim.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dzieci\u0144stwo J\u00f3zefa Urunga by\u0142o specyficzne, bowiem z matk\u0105 (nie m\u00f3wi\u0105ca po polsku Saksonk\u0105) komunikowa\u0142 si\u0119 on wy\u0142\u0105cznie w j\u0119zyku niemieckim, z obojgiem rodzic\u00f3w rozmawia\u0142 po francusku, a z ojcem prowadzi\u0142 dyskusje w j\u0119zyku polskim. To ojciec nauczy\u0142 J\u00f3zefa i jego m\u0142odszego brata j\u0119zyka przodk\u00f3w, zadba\u0142 tak\u017ce o wychowanie swoich dzieci w kontakcie z polsk\u0105 kultur\u0105. Jak wynika z zapis\u00f3w, ucz\u0105c je polskich tradycji pokazywa\u0142 kilkuletniemu J\u00f3zkowi albumy z rycinami polskich \u017co\u0142nierzy w mundurach Ksi\u0119stwa Warszawskiego i Kr\u00f3lestwa Polskiego, snu\u0142 tak\u017ce opowie\u015bci o losach stryj\u00f3w, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w imi\u0119 obrony polsko\u015bci, wiele te\u017c m\u00f3wi\u0142 o historii or\u0119\u017ca polskiego. W domowej (obficie zaopatrzonej w literatur\u0119 polsk\u0105) bibliotece by\u0142o te\u017c wiele polskich ksi\u0105\u017cek historycznych. \u00a0J\u00f3zef ucz\u0119szcza\u0142 tak\u017ce na lekcje j\u0119zyka polskiego prowadzone przez zaprzyja\u017anionych z Tadeuszem polskich emigrant\u00f3w, mieszkaj\u0105cych w Dre\u017anie. Bez w\u0105tpienia ten rodzaj wychowania sprawi\u0142, \u017ce J\u00f3zef Unrug zawsze pami\u0119ta\u0142 o tym, \u017ce ma swoje polskie powinno\u015bci i polski rodow\u00f3d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">M\u0142ody J\u00f3zef swoj\u0105 szkoln\u0105 edukacj\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w wieku lat siedmiu &#8211; w trzyletniej szkole elementarnej w Dre\u017anie. Nast\u0119pnie, w tym samym mie\u015bcie, uko\u0144czy\u0142 dziesi\u0119cioletnie gimnazjum i zda\u0142 matur\u0119. Po jej uzyskaniu, w 1904 roku, wst\u0105pi\u0142 do niemieckiej szko\u0142y marynarki wojennej. Jego ojciec nie pochwala\u0142 tej decyzji, odbiera\u0142 j\u0105 bowiem jako krok wbrew rozs\u0105dkowi i rodzinnej (kawaleryjskiej) tradycji. Obawia\u0142 si\u0119 tak\u017ce, \u017ce s\u0142u\u017c\u0105c w Cesarskiej Marynarce J\u00f3zef szybko ulegnie niemieckim wp\u0142ywom, a poddany presji \u015brodowiska ulegnie tak\u017ce wynarodowieniu. Z czasem uzna\u0142 jednak, \u017ce stanowisko syna jest wystarczaj\u0105co dojrza\u0142e i gruntownie przemy\u015blane, uleg\u0142 zatem jego argumentom<a href=\"#_ftn1\" name=\"_ftnref1\">[1]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Odnosz\u0105c si\u0119 do opisanej powy\u017cej sytuacji podkre\u015bli\u0107 nale\u017cy, \u017ce dla tych Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy marzyli w tym czasie o karierze zwi\u0105zanej z \u201es\u0142u\u017cb\u0105 na morzu\u201d nie by\u0142o innej drogi, poniewa\u017c opr\u00f3cz floty zaborc\u00f3w (tj. rosyjskiej, niemieckiej, czy te\u017c austro-w\u0119gierskiej) nie by\u0142o alternatywy dla rozwoju tego typu zawodowej kariery. Wszak w tym czasie Polska by\u0142a pod zaborami. Zatem J\u00f3zef Unrug (podobnie jak wielu innych przysz\u0142ych polskich oficer\u00f3w) zmuszony by\u0142 rozpocz\u0105\u0107 swoj\u0105 \u017co\u0142niersk\u0105 (w tym przypadku morsk\u0105) przygod\u0119 od s\u0142u\u017cby w marynarce niemieckiej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Na pierwszy stopie\u0144 oficerski &#8211; chor\u0105\u017cego &#8211; awansowany zosta\u0142 27 wrze\u015bnia 1907 roku i jako m\u0142ody oficer s\u0142u\u017cy\u0142 kolejno na r\u00f3\u017cnych jednostkach p\u0142ywaj\u0105cych Kaiserliche Marine<a href=\"#_ftn2\" name=\"_ftnref2\">[2]<\/a>. Niemal dwa i p\u00f3\u0142 roku p\u00f3\u017aniej (tj. 22 marca 1910 r.) awansowany zosta\u0142 na porucznika. W tym czasie uczestniczy\u0142 w licznych rejsach i \u0107wiczeniach prowadzonych na Ba\u0142tyku i Morzu P\u00f3\u0142nocnym. Nast\u0119pnie jako oficer s\u0142u\u017cy\u0142 na kilku typach okr\u0119t\u00f3w wojennych. I tak, od 7 lutego do 26 lipca 1915 roku s\u0142u\u017cy\u0142 jako porucznik na okr\u0119tach podwodnych. A 27 lipca tego samego roku, kierownictwo Kaiserlische Marine wyznaczy\u0142o go na stanowisko dow\u00f3dcy ma\u0142ego podwodnego okr\u0119tu &#8211; stawiacza min. Wkr\u00f3tce, tj. w pa\u017adzierniku 1915 r., otrzyma\u0142 on tak\u017ce awans na stopie\u0144 kapitana.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0W kolejnych latach, tj. od czerwca 1917 do marca 1919 roku, pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dow\u00f3dcy flotylli szkolnych okr\u0119t\u00f3w podwodnych marynarki niemieckiej i szefa szko\u0142y dla marynarzy i technik\u00f3w podwodnych w Kilonii. Jednak\u017ce, a\u017c do ko\u0144ca wojny, rzadko powierzano mu dowodzenie U-Bootami w patrolach bojowych. We wrze\u015bniu 1918 r. odznaczony zosta\u0142 jednak \u017belaznym Krzy\u017cem I klasy (nie wiadomo jednak za jakie zas\u0142ugi bojowe takie odznaczenie otrzyma\u0142)<a href=\"#_ftn3\" name=\"_ftnref3\">[3]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Jak powszechnie wiadomo I-sza wojna \u015bwiatowa zako\u0144czy\u0142a si\u0119 przegran\u0105 Niemiec<br \/>\ni ich sojusznik\u00f3w 11 listopada 1918 r. Cztery miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej, tj. 17 marca 1919 r., Unrug z\u0142o\u017cy\u0142 dymisj\u0119 i na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 zwolniony zosta\u0142 z s\u0142u\u017cby w Kaiserliche Marine<br \/>\n(przyznano mu w\u00f3wczas pa\u0144stwow\u0105 emerytur\u0119). Jednocze\u015bnie, na wie\u015b\u0107 o tworzeniu przez niepodleg\u0142e pa\u0144stwo polskie podwalin w\u0142asnej armii, wierny (wpojonej mu przez ojca polsko\u015bci) Unrug, jako by\u0142y kapitan-lejtnant marynarki niemieckiej, podj\u0105\u0142 starania o przyj\u0119cie do s\u0142u\u017cby w polskiej marynarce wojennej, kt\u00f3ra nie mia\u0142a jeszcze okr\u0119t\u00f3w, portu ani za\u0142\u00f3g. Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce uczyni\u0142o tak w tym czasie wielu innych Polak\u00f3w s\u0142u\u017c\u0105cych wcze\u015bniej w flotach by\u0142ych pa\u0144stw zaborczych, kt\u00f3rzy powr\u00f3cili do kraju, by wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w tworzeniu od podstaw morskich si\u0142 zbrojnych II Rzeczypospolitej<a href=\"#_ftn4\" name=\"_ftnref4\">[4]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">I tak, dwa miesi\u0105ce po zrzuceniu niemieckiego munduru, w maju 1919 r., przyjecha\u0142 do Warszawy i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Sekcji Marynarki Ministerstwa Spraw Wojskowych (w tym czasie Marynarka Polska, utworzona na mocy dekretu Naczelnika Pa\u0144stwa J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego<a href=\"#_ftn5\" name=\"_ftnref5\">[5]<\/a>, nie by\u0142a jeszcze rozgraniczona na marynark\u0119 handlow\u0105 i wojenn\u0105) i z\u0142o\u017cy\u0142 w Departamencie Spraw Personalnych Ministerstwa Spraw Wojskowych pisemn\u0105 pro\u015bb\u0119 o przyj\u0119cie go do Wojska Polskiego z jednoczesnym zaliczeniem prawie pi\u0119tnastoletniej s\u0142u\u017cby w Cesarskiej Marynarce Wojennej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Decyzja o przyj\u0119ciu J\u00f3zefa Unruga do s\u0142u\u017cby zawodowej w Polskiej Marynarce Wojennej podj\u0119ta zosta\u0142a w po\u0142owie roku 1919. Przedtem jednak w ramach prowadzonych procedur przedstawi\u0142 on szefowi Sekcji Organizacyjnej Departamentu dla Spraw Morskich dokumenty \u015bwiadcz\u0105ce, \u017ce jest polskim obywatelem, w\u0142a\u015bcicielem maj\u0105tku w Sielcu &#8211; w Wielkim Ksi\u0119stwie Pozna\u0144skim, jak r\u00f3wnie\u017c (sygnowany przez przedstawicieli tamtejszej spo\u0142eczno\u015bci) dokument po\u015bwiadczaj\u0105cy jego polsk\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dodatkowo na korzy\u015b\u0107 by\u0142ego oficera Kaiserliche Marine przemawia\u0142 fakt, \u017ce jego krewni s\u0142u\u017cyli w oddzia\u0142ach wojskowych wywodz\u0105cych si\u0119 z Wielkopolski, walcz\u0105cych o niepodleg\u0142\u0105 Polsk\u0119. Uwzgl\u0119dniaj\u0105c to wszystko wydano mu stosowne za\u015bwiadczenie bez jakichkolwiek zastrze\u017ce\u0144. Pozytywnie zweryfikowano r\u00f3wnie\u017c oficersk\u0105 rang\u0119 J\u00f3zefa Urunga i na mocy decyzji komisji lustracyjnej przyznano mu stopie\u0144 kapitana marynarki.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">B\u0119d\u0105c wcielonym na mocy dekretu z dnia 26 lipca 1919 r. do Wojska Polskiego, kapitan Urung zosta\u0142 jednym z zaledwie sze\u015bciu oficer\u00f3w wywodz\u0105cych si\u0119 z niemieckiej floty kt\u00f3rzy wst\u0105pili do Polskiej Marynarki Wojennej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Przez pierwsze tygodnie pracy w Warszawie Unrug nie mia\u0142 precyzyjnie okre\u015blonego zakresu obowi\u0105zk\u00f3w, ale od wrze\u015bnia 1919 r. zosta\u0142 mianowany tymczasowym naczelnikiem Wydzia\u0142u Operacyjnego w Sekcji Organizacyjnej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Do zakresu jego obowi\u0105zk\u00f3w nale\u017ca\u0142y sprawy zwi\u0105zane z organizacj\u0105 Polskiej Marynarki Wojennej. Wysoko oceniaj\u0105c wyniki pracy Unruga, jego profesjonalizm<br \/>\ni zaanga\u017cowanie, z ko\u0144cem roku 1919 wys\u0142ano go do Gda\u0144ska z zadaniem przej\u0119cia od strony niemieckiej (w ramach przejmowania przez Polsk\u0119 przyznanych jej, na mocy postanowie\u0144 traktatu wersalskiego &#8211; teren\u00f3w), obiekt\u00f3w nawigacyjnych wybrze\u017ca morskiego.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Po kilku tygodniach pracy Unrug oficjalnie obj\u0105\u0142 stanowisko kierownika Urz\u0119du Hydrograficznego na Wybrze\u017cu; w tym czasie pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 przedstawiciela wojskowego do spraw wojenno-morskich w Wolnym Mie\u015bcie Gda\u0144sku.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Warto wspomnie\u0107, \u017ce w tym okresie prowadz\u0105c wielorakie dzia\u0142ania na rzecz zabezpieczenia interes\u00f3w polskich jako kapitan doprowadzi\u0142 do podpisania z Niemcami aktu przej\u0119cia od nich latarni i morskich znak\u00f3w nawigacyjnych. A, w ramach powierzonego mu przez polskie w\u0142adze zadania, naby\u0142 r\u00f3wnie\u017c statek dla s\u0142u\u017cby hydrologicznej. Statek ten (z tego powodu, i\u017c w\u0142adze Gda\u0144ska nie uznawa\u0142y w tym czasie rz\u0105du polskiego) zakupiony zosta\u0142 przez niego prywatnie &#8211; na jego nazwisko. Tym samym pod koniec 1919 r. J\u00f3zef Unrug sta\u0142 si\u0119 pe\u0142noprawnym w\u0142a\u015bcicielem statku, kt\u00f3ry jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej w\u0142\u0105czony zosta\u0142 do Polskiej Marynarki Wojennej jako \u201eORP Pomorzanin\u201d<a href=\"#_ftn6\" name=\"_ftnref6\">[6]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Piln\u0105 potrzeb\u0105 Polski, w zakresie stworzenia warunk\u00f3w umo\u017cliwiaj\u0105cych skuteczn\u0105 obron\u0119 sta\u0142o si\u0119 stworzenie autonomicznej bazy morskiej. Wiosn\u0105 1920 r. rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 prace przygotowawcze pod przysz\u0142\u0105 baz\u0119 morsk\u0105 dla Polskiej Marynarki Wojennej. Do prac tych w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 tak\u017ce kapitan Unrug, kt\u00f3ry w czerwcu 1920 r. opracowa\u0142 i przedstawi\u0142<br \/>\nw Departamencie dla Spraw Morskich Ministerstwa Spraw Wojskowych, dokument na temat przysz\u0142ej bazy.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Podkre\u015bli\u0107 nale\u017cy, \u017ce J\u00f3zef Urung swoje obowi\u0105zki wykonywa\u0142 z wielkim zaanga\u017cowaniem i \u017celazn\u0105 konsekwencj\u0105. Jako znakomity organizator, w pracy sztabu wdra\u017ca\u0142 porz\u0105dek i dyscyplin\u0119 w s\u0142u\u017cbie, przygotowuj\u0105c jednocze\u015bnie plany szkolenia za\u0142\u00f3g okr\u0119t\u00f3w. Dzi\u0119ki cechom swojego charakteru, rzetelnej, i konsekwentnej pracy zosta\u0142 najpierw szefem Sztabu Dow\u00f3dztwa Wybrze\u017ca Morskiego, a nast\u0119pnie dow\u00f3dc\u0105 Floty. R\u00f3wnie\u017c<br \/>\nw kr\u00f3tkim czasie dwukrotnie awansowa\u0142 na kolejne stopnie oficerskie. Lecz by\u0142o to nie tylko nagroda za wzorow\u0105 prac\u0119 na rzecz Polskiej Marynarki Wojennej, ale tak\u017ce za dzia\u0142ania Komisji Weryfikacyjnej, kt\u00f3ra zaliczy\u0142a oficerom lata s\u0142u\u017cby w marynarkach pa\u0144stw zaborczych i przyzna\u0142a im nale\u017cne polskie stopnie. Ostatecznie Urungowi nadano zatem stopie\u0144 podpu\u0142kownika marynarki w korpusie morskim. Nast\u0119pnie na mocy rozporz\u0105dzenia szefa Departamentu dla Spraw Morskich, w zwi\u0105zku z wprowadzonymi zmianami nazw stopni w Marynarce Wojennej; stopie\u0144 podpu\u0142kownika odpowiada\u0142 randze komandora porucznika.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W maju 1923 r. komandor J\u00f3zef Urung z\u0142o\u017cy\u0142 jednak wniosek o zwolnienie z s\u0142u\u017cby<br \/>\nw Marynarce Wojennej i przyznanie ustawowo przys\u0142uguj\u0105cej mu emerytury. Jako g\u0142\u00f3wny pow\u00f3d odej\u015bcia ze s\u0142u\u017cby wskaza\u0142 pogorszenie (dziedzicznej choroby sk\u00f3ry) \u0142uszczycy. Wniosek zosta\u0142 przyj\u0119ty, a przedstawiciele Kierownictwa Marynarki Wojennej (KMW) z\u0142o\u017cyli komandorowi oficjalne podzi\u0119kowania za gorliw\u0105 i owocn\u0105 prac\u0119. Jednak\u017ce, w 1925 r., na skutek dynamicznych przeobra\u017ce\u0144 (spowodowanych szeregiem nieprawid\u0142owo\u015bci w dzia\u0142aniu Kierownictwa Marynarki Wojennej) w KMW, w wyniku kt\u00f3rych dokonano wa\u017cnych zmian personalnych, powr\u00f3ci\u0142 do s\u0142u\u017cby dzi\u0119ki staraniom nowego szefa KMW komandora Jerzego \u015awirskiego, kt\u00f3ry powierzy\u0142 mu dow\u00f3dztwo Floty<a href=\"#_ftn7\" name=\"_ftnref7\">[7]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Powierzenie w 1925 roku komandorowi J\u00f3zefowi Unrugowi funkcji dow\u00f3dcy floty, by\u0142o w pewnym sensie\u00a0 ukoronowaniem jego marze\u0144. Gdynia by\u0142a bowiem w\u00f3wczas u progu dynamicznego rozwoju zwi\u0105zanego z budow\u0105 portu i miasta, a nowy dow\u00f3dca Floty \u201epoczu\u0142 si\u0119 w swoim \u017cywiole\u201d. Z ogromnym talentem i uporem zdobywa\u0142 (od 1933 roku ju\u017c jako kontradmira\u0142) pieni\u0105dze, tak\u017ce spo\u0142eczne (np. ze sk\u0142adek funduszu obrony morskiej), na kolejne nowoczesne okr\u0119ty, szkolenie kadr, wyposa\u017cenie baz i elementy obrony Wybrze\u017ca.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Przewidywano, \u017ce w razie wybuchu wojny z Niemcami kontradmira\u0142owi J\u00f3zefowi Unrugowi wyznaczone zostan\u0105 dwa zadania. Po pierwsze mia\u0142 \u201eprzeszkadza\u0107\u201d on w komunikacji morskiej pomi\u0119dzy Rzesz\u0105 a Prusami Wschodnimi. Po drugie jak najd\u0142u\u017cej broni\u0107 dw\u00f3ch najwa\u017cniejszych baz marynarki &#8211; w Gdyni i na Helu. Przy czym zak\u0142adano, \u017ce b\u0119dzie musia\u0142 on radzi\u0107 sobie z obron\u0105 bez trzech niszczycieli (\u201eORP Burza\u201d, \u201eORP B\u0142yskawica\u201d i \u201eORP Grom\u201d), kt\u00f3re w ramach operacji \u201ePeking\u201d, mia\u0142y odp\u0142yn\u0105\u0107 jeszcze przed wybuchem walk do port\u00f3w sojuszniczej Anglii, by unikn\u0105\u0107 zniszczenia. Tak si\u0119 te\u017c sta\u0142o &#8211; 30 sierpnia 1939 r. Tym samym do realizacji koncepcji obronnych J\u00f3zef Unrug, opr\u00f3cz pozosta\u0142ych w Polsce okr\u0119t\u00f3w, mia\u0142 w dyspozycji jedynie 16-18 tys. ludzi i kilkana\u015bcie samolot\u00f3w.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Warto podkre\u015bli\u0107, \u017ce pomimo skierowania do brytyjskich port\u00f3w trzech, spo\u015br\u00f3d czterech, polskich niszczycieli, Unrug dobrze dowodzi\u0142 obron\u0105 polskiego Wybrze\u017ca we wrze\u015bniu 1939 roku. Co prawda, z polsk\u0105 flot\u0105 nawodn\u0105 Niemcy poradzili sobie b\u0142yskawicznie (ju\u017c 3 wrze\u015bnia, po zatopieniu na Helu \u201eGryfa\u201d i \u201eWichra\u201d, w\u0142a\u015bciwie j\u0105 unieszkodliwili), jednak\u017ce du\u017co gorzej \u201esz\u0142o im na l\u0105dzie\u201d. Gdyni\u0119 i K\u0119p\u0119 Oksywsk\u0105 Niemcy zdobyli dopiero po krwawych walkach 19 wrze\u015bnia, a 20 wrze\u015bnia rozpocz\u0119li ofensyw\u0119 na P\u00f3\u0142wysep Helski, kt\u00f3rego obron\u0105 dowodzi\u0142 komandor Unrug.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pomimo ogromnej przewagi Niemc\u00f3w, \u017co\u0142nierze i polscy marynarze d\u0142ugo stawiali zaci\u0119ty op\u00f3r naje\u017ad\u017acom. Kontradmira\u0142 Unrug decyzj\u0119 o kapitulacji (jako jeden z ostatnich polskich dow\u00f3dc\u00f3w) podj\u0105\u0142 dopiero 2 pa\u017adziernika 1939 roku, uznaj\u0105c dalsz\u0105 obron\u0119 za pozbawion\u0105 jakiegokolwiek sensu. Sama kapitulacja mia\u0142a charakter honorowy a Urungowi pozwolono na noszenie w niewoli bia\u0142ej broni &#8211; z tego przywileju jednak nie skorzysta\u0142. Swoim sposobem bycia i postaw\u0105, wzbudzaj\u0105c respekt i szacunek nawet w\u015br\u00f3d Niemc\u00f3w. Stanowczo odmawia\u0142 tak\u017ce prowadzenia rozm\u00f3w w j\u0119zyku niemieckim. W kontakcie z Niemcami rozmawia\u0142 wy\u0142\u0105cznie po polsku korzystaj\u0105c z t\u0142umacza (czasami pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 tak\u017ce j\u0119zykiem angielskim). Za\u015b przy powitaniu i po\u017cegnaniu nie podawa\u0142 przedstawicielom niemieckich w\u0142adz obozowych r\u0119ki. Tymczasem Niemcy, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do jego wcze\u015bniejszej s\u0142u\u017cby w cesarskiej Marynarce Wojennej, pr\u00f3bowali przekona\u0107 go do opowiedzenia si\u0119 po ich stronie, staraj\u0105c si\u0119 r\u00f3\u017cnymi sposobami sk\u0142oni\u0107 polskiego admira\u0142a do podpisania listy UrDeutscha (Pra-Niemca). Co ciekawe, nie uda\u0142o si\u0119 im nawet nam\u00f3wi\u0107 do tego tak\u017ce jego niemieckich krewnych, kt\u00f3rzy dzi\u0119ki swoim wp\u0142ywom na najwy\u017cszych szczeblach w\u0142adz III Rzeszy, mogliby zapewni\u0107 mu wolno\u015b\u0107 i wysokie godno\u015bci. Jak ju\u017c wspomniano, spotkali si\u0119 jednak ze stanowcz\u0105 odmow\u0105 Unruga, kt\u00f3ry \u201ehitlerowc\u00f3w\u201d traktowa\u0142 jak \u015bmiertelnych wrog\u00f3w. Wierz\u0105c w zwyci\u0119stwo nad nimi, wiar\u0119 t\u0119 admira\u0142 stara\u0142 si\u0119 tak\u017ce zaszczepi\u0107 innym<a href=\"#_ftn8\" name=\"_ftnref8\">[8]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u0106wier\u0107 wieku po zako\u0144czeniu kampanii wrze\u015bniowej, dow\u00f3dca obrony Wybrze\u017ca, poproszony przez dziennikarzy RWE o przypomnienie wydarze\u0144 z 1939 roku, stwierdzi\u0142: <em>Przyznam, \u017ce to dla mnie trudne, to tragiczny okres mojego \u017cycia, to tragedia narodu.<\/em><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Wed\u0142ug admira\u0142a Unruga, we wrze\u015bniu 1939 roku wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich wy\u017cszych dow\u00f3dc\u00f3w zdawa\u0142a sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce czeka ich kl\u0119ska: <em>Przewaga niemiecka by\u0142a ogromna i po\u0142o\u017cenie polskiej floty wr\u0119cz fatalne, ale obowi\u0105zek \u017co\u0142nierski nakazywa\u0142 walk\u0119. By\u0142a to obrona skazana na samotno\u015b\u0107<\/em><a href=\"#_ftn9\" name=\"_ftnref9\">[9]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Po kl\u0119sce Niemiec J\u00f3zef Unrug uwolniony z oflagu wyjecha\u0142 do Londynu, gdzie mianowany zosta\u0142 pierwszym zast\u0119pc\u0105 szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej. W\u0142adze rz\u0105du RP na Uchod\u017astwie rezyduj\u0105cego w Londynie mianowa\u0142y go te\u017c 2 wrze\u015bnia 1946 roku wiceadmira\u0142em i odznaczy\u0142y Z\u0142otym Krzy\u017cem Orderu Virtuti Militari. \u00a0Nast\u0119pnie od 8 marca 1947 roku do 1948 roku pe\u0142ni\u0142 on funkcj\u0119 zast\u0119pcy Generalnego Inspektora Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPR)<a href=\"#_ftn10\" name=\"_ftnref10\">[10]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Po demobilizacji PKPR i zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby (solidaryzuj\u0105c si\u0119 z innymi polskimi \u017co\u0142nierzami, kt\u00f3rzy z powod\u00f3w politycznych podobnie jak i on zdecydowali si\u0119 pozosta\u0107 poza krajem) odm\u00f3wi\u0142 przyj\u0119cia brytyjskiej emerytury wojskowej, kt\u00f3r\u0105 mu zaproponowano. Tym samym, w wieku 63 lat (wraz z \u017con\u0105 Zofi\u0105) musia\u0142 rozpocz\u0105\u0107 \u017cycie od nowa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Do 1955 roku pracowa\u0142 w firmie znajomego w Maroku. Potem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Francji, kt\u00f3ra zaoferowa\u0142a mu przyj\u0119cie francuskiego obywatelstwa. Jednak\u017ce odm\u00f3wi\u0142 i zamieszka\u0142 wraz z \u017con\u0105 w Domu Spokojnej Staro\u015bci Polskiego Funduszu Humanitarnego (utworzonego dla weteran\u00f3w II wojny \u015bwiatowej) w Lailly an Val, gdzie dorabia\u0142 jako kierowca, rozwo\u017c\u0105c pieczywo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Do historii przeszed\u0142 jako cz\u0142owiek, kt\u00f3ry po\u015bwi\u0119ci\u0142 dla kraju wszystko. Fatalna koniunktura historyczna sprawi\u0142a, \u017ce do zdominowanego przez Zwi\u0105zek Sowiecki kraju (za kt\u00f3rym t\u0119skni\u0142) nie powr\u00f3ci\u0142. Jak napisa\u0142 o nim Zbigniew Mierzwi\u0144ski:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201eBy\u0142 Polakiem du\u017cego formatu, broni\u0105cym narodowego honoru i osobistej godno\u015bci\u201d<a href=\"#_ftn11\" name=\"_ftnref11\">[11]<\/a>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Zmar\u0142 w wieku 88 lat &#8211; 1 marca 1973 roku &#8211; we Francji, w Lailly an Val. Pochowany zosta\u0142 5 marca w kaplicy zamku Branickich w Montresor nad Loar\u0105. Jego wol\u0105 by\u0142o jednak, aby w przysz\u0142o\u015bci (o ile b\u0119dzie to mo\u017cliwe) jego zw\u0142oki spocz\u0119\u0142y na Oksywiu. W swoim testamencie zastrzeg\u0142 jednak, \u017ce w polskiej ziemi pochowany mo\u017ce zosta\u0107 tylko pod warunkiem, \u017ce jego najbli\u017csi wsp\u00f3\u0142pracownicy z polskiej Marynarki Wojennej, kt\u00f3rzy tu\u017c po wojnie zostali oskar\u017ceni przez re\u017cim komunistyczny o antypa\u0144stwowy spisek i w sfingowanym procesie skazani na \u015bmier\u0107, zostan\u0105 tak\u017ce godnie pochowani. Mia\u0142 tu na my\u015bli kadm. Stanis\u0142awa Mieszkowskiego, kmdr Zbigniewa Przybyszewskiego i kmdr Jerzego Staniewicza. \u017byczenie to zosta\u0142o spe\u0142nione dopiero w 2017 roku, dzi\u0119ki identyfikacjom prowadzonym przez Instytut Pami\u0119ci Narodowej na tzw. \u201e\u0141\u0105czce\u201d i w innych miejscach, w kt\u00f3rych pogrzebano ofiary stalinowskiego terroru.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W 2016 r. Biuro Bezpiecze\u0144stwa Narodowego podj\u0119\u0142o starania o sprowadzenie do Polski proch\u00f3w J\u00f3zefa Unruga i jego \u017cony Zofii. Ostatecznie szcz\u0105tki admira\u0142a i jego ma\u0142\u017conki zosta\u0142y ekshumowane z Montresor i przewiezione do francuskiego portu wojennego w Bre\u015bcie w drugiej po\u0142owie 2018 roku. Nast\u0119pnie, 25 wrze\u015bnia 2018 r., trumny ze szcz\u0105tkami polskiego bohatera wniesiono na pok\u0142ad fregaty ORP Ko\u015bciuszko, kt\u00f3ra wyruszy\u0142a w drog\u0119 do Gdyni. Tego samego dnia poinformowano tak\u017ce, \u017ce decyzj\u0105 prezydenta Rzeczpospolitej Polski Andrzeja Dudy, na wniosek szefa Ministerstwa Obrony Narodowej, wiceadmira\u0142 J\u00f3zef Unrug mianowany zosta\u0142 admira\u0142em floty.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Fregata ORP Ko\u015bciuszko do portu w Gdyni dotar\u0142a 30 wrze\u015bnia 2018 r. Nast\u0119pnie trumny zosta\u0142y przetransportowane na Hel, gdzie zorganizowano pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ceremonii pogrzebowych &#8211; wystawiaj\u0105c (30 wrze\u015bnia wieczorem) trumny ko\u015bciele pw. Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W poniedzia\u0142ek rano (1 pa\u017adziernika) odprawiona zosta\u0142a msza \u015bwi\u0119ta. Potem, trumny ze szcz\u0105tkami admira\u0142a i jego \u017cony zosta\u0142y (tego samego dnia) przetransportowane na pok\u0142adzie jednego z okr\u0119t\u00f3w Marynarki Wojennej do Gdyni i przeniesione w uroczystym kondukcie pogrzebowym do Ko\u015bcio\u0142a Garnizonowego MW pw. Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej, gdzie tak\u017ce zosta\u0142y wystawione.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pogrzeb pa\u0144stwowy zorganizowany zosta\u0142 we wtorek 2 pa\u017adziernika 2018. Adm. J\u00f3zef Unrug i jego \u017cona Zofia pochowani zostali ostatecznie w Kwaterze Pami\u0119ci na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni. Tym samym zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ziemska s\u0142u\u017cba admira\u0142a J\u00f3zefa Micha\u0142a Huberta Unruga, kt\u00f3ry za swoje \u017cyciowe zas\u0142ugi odznaczony zosta\u0142: Z\u0142otym Krzy\u017cem Orderu Virtuti Militari IV\u00a0klasy, Orderem Polonia Restituta III i IV klasy, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z Mieczami, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, du\u0144skim Orderem Danebroga, francusk\u0105 Legi\u0105 Honorow\u0105 IV kl., pruskim Krzy\u017cem \u017belaznym I i II klasy, syjamskim Orderem Bia\u0142ego S\u0142onia, szwedzkim Orderem Miecza.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Bibliografia\/materia\u0142y \u017ar\u00f3d\u0142owe:<\/strong><\/p>\n<ol style=\"text-align: justify;\">\n<li>Borowiak M., <em>Admira\u0142 Unrug 1884-1973<\/em>, Oficyna wydawnicza Alma Press, Warszawa 2019 r.<\/li>\n<li><em>J\u00f3zef Unrug &#8211; tw\u00f3rca legendy polskiej marynarki wojennej<\/em>, Polskie radio 28.11.1999 r., na: polskieradio.pl\/39\/156\/artykul\/1061340.<\/li>\n<li>Jozef-Unrug-wzgardzil-III-Rzesza-aby-sluzyc-Polsce-25175 https:\/\/histmag.org\/<\/li>\n<li>Michali\u0144ski Z., <em>Admira\u0142owie polscy 1919 \u2013 1950<\/em>, wyd. Bellona, 1993r.<\/li>\n<li><em>Patron Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. <\/em><em>Admira\u0142 floty J\u00f3zef Micha\u0142 Hubert Unrug (1884-1973).<\/em> Na: https:\/\/csmw.wp.mil.pl\/pl\/pagespatron-2020-04-15-v\/pdf\/<\/li>\n<li>majestat-honor-i-kleska-przypadek-admirala-unruga, https:\/\/naszahistoria.pl\/ \/ar\/c15-1245244<\/li>\n<li>Redisbad historycznie, <em>Admira\u0142 J\u00f3zef Unrug<\/em>, https:\/\/www.redisbad.pl\/pl\/n\/Admiral-Jozef-Unrug\/93<\/li>\n<li>Sawicki J.K. (red), <em>Kadry morskie Rzeczypospolitej<\/em>, t. 5, Gdynia 2011 r.<\/li>\n<\/ol>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref1\" name=\"_ftn1\">[1]<\/a>M. Borowiak, <em>Admira\u0142 Unrug 1884-1973<\/em>, Oficyna wydawnicza Alma Press, Warszawa 2019 r. s.48<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref2\" name=\"_ftn2\">[2]<\/a> Op. cit. s. 54<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref3\" name=\"_ftn3\">[3]<\/a> https:\/\/naszahistoria.pl\/majestat-honor-i-kleska-przypadek-admirala-unruga\/ar\/c15-12452448<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref4\" name=\"_ftn4\">[4]<\/a> W ten spos\u00f3b do odradzaj\u0105cego si\u0119 Wojska Polskiego trafi\u0142o wielu innych do\u015bwiadczonych oficer\u00f3w reprezentuj\u0105cych r\u00f3\u017cne formacje, w tym m. in.: Juliusz R\u00f3mmel (przysz\u0142y dow\u00f3dca Armii \u201e\u0141\u00f3d\u017a\u201d i Armii \u201eWarszawa\u201d), Tadeusz Kutrzeba (przysz\u0142y dow\u00f3dca Armii \u201ePozna\u0144\u201d) i pozostali. Za: https:\/\/histmag.org\/Jozef-Unrug-wzgardzil-III-Rzesza-aby-sluzyc-Polsce-25175<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref5\" name=\"_ftn5\">[5]<\/a> J\u00f3zef Pi\u0142sudski wyda\u0142 rozkaz utworzenia marynarki polskiej 28 listopada 1918 r., \u201emianuj\u0105c Bogumi\u0142a Nowotnego szefem Sekcji\u00a0 Marynarki przy Ministerstwie Spraw Wojskowych\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref6\" name=\"_ftn6\">[6]<\/a> Cyt. za: <em>Redisbad historycznie, Admira\u0142 J\u00f3zef Unrug<\/em>, https:\/\/www.redisbad.pl\/pl\/n\/Admiral-Jozef-Unrug\/93<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref7\" name=\"_ftn7\">[7]<\/a> J. K. Sawicki (red), <em>Kadry morskie Rzeczypospolitej<\/em>, t. 5, Gdynia 2011 r., s. 76<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref8\" name=\"_ftn8\">[8]<\/a> Z. Michali\u0144ski, <em>Admira\u0142owie polscy 1919 \u2013 1950<\/em>, wyd. Bellona 1993 r., s. 248.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref9\" name=\"_ftn9\">[9]<\/a> Polskie radio 28.11.1999 r. \u2013 J\u00f3zef Unrug \u2013 tw\u00f3rca legendy polskiej marynarki wojennej<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0 www.polskieradio.pl\/39\/156\/artykul\/1061340.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref10\" name=\"_ftn10\">[10]<\/a> <em>Patron Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. <\/em><em>Admira\u0142 floty J\u00f3zef Micha\u0142 Hubert Unrug (1884-1973).<\/em> Na: https:\/\/csmw.wp.mil.pl\/pl\/pagespatron-2020-04-15-v\/pdf\/<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref11\" name=\"_ftn11\">[11]<\/a> Cyt. za: <em>Redisbad historycznie, Admira\u0142 J\u00f3zef Unrug<\/em>, https:\/\/www.redisbad.pl\/pl\/n\/Admiral-Jozef-Unrug\/93<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jan Znajdek, ORCID-0009-0007-3320-2214 Admira\u0142 J\u00f3zef Unrug &#8211; \u017co\u0142nierz, dow\u00f3dca, polski patriota ILUSTRACJE: 1) Zdj\u0119cie 1 \u2013 \u017ar\u00f3d\u0142o: Narodowe Archiwum Cyfrowe (NAC), opis zdj\u0119cia: Obchody \u015awi\u0119ta Morza w Gdyni, na zdj\u0119ciu: Prezydent RP Ignacy Mo\u015bcicki, kontradmira\u0142 Jerzy \u015awirski (za prezydentem), premier Aleksander Prystor (stoi bokiem przy schodach), dow\u00f3dca floty komandor J\u00f3zef Unrug (idzie za premierem [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4572,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_mi_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[114],"tags":[],"class_list":["post-4569","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4569","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4569"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4569\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4601,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4569\/revisions\/4601"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4572"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4569"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4569"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4569"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}