(1809 Radom – 1871 Paryż), lekarz, nauczyciel akademicki. Od 1832 we Francji. Wykształcenie: studia medyczne w Warszawie i w Paryżu i tam też doktorat. Przełożony kliniki w szpitalu Charité oraz profesor Akademii Medycznej w Paryżu. Zajmował się badaniami w zakresie chorób płucnych. Lekarz Fryderyka Chopina. Autor 17 prac z dziedziny medycyny, z których 7 zostało wyróżnione medalami. Laureat wyróżnienia Akademii Francuskiej za podręcznik popularyzujący metodę opukiwania i osłuchiwania chorego w celu wykrycia choroby oraz nagrody im. J.N. Corvisarta za pracę Mémoire sur l’application des médicaments par la méthode endémique (1834). Współredaktor pisma medycznego „l’Expérience” 1838-1841. Inicjator, współzałożyciel i sekretarz Towarzystwa Lekarzy Polskich w Paryżu 1858. Odznaczenia: Legia Honorowa (V).
