(1861 maj. Nowkuny, pow. kowieński – 1931 Bydgoszcz), lekarz epidemiolog Wykształcenie: studia medyczne na Uniwersytecie Kijowskim. Lekarz powiatowy w Pawłowie (gub. woroneska) 1895-1902. W Chinach 1902-1920, gdzie m.in. pracował na stanowisku naczelnego lekarza centralnego szpitala Kolei Wschodnio-Chińskiej w Harbinie. W latach 1910-1911 uczestnik akcji zwalczania epidemii dżumy i cholery w Mandżurii, za co został odznaczony wysokim chińskim orderem. Współorganizator i aktywny działacz Stowarzyszenia „Gospoda Polska” w Harbinie, w której koncentrowało się życie kulturalne Polaków.
