Nencki Marceli Wilhelm

(1847 Boczki k. Sieradza – 1901 Petersburg), lekarz fizjolog, biochemik, nauczyciel akademicki. Wykształcenie: Wydział Lekarski Uniwersytetu Berlińskiego. Pracownik Akademii Przemysłowej pod kierunkiem Adolfa von Baeyera w Berlinie 1870-1872. Profesor i kierownik Katedry Chemii Lekarskiej i laboratorium uniwersytetu w Bernie 1876-1890; kierownik Zakładu Chemii Instytutu Medycyny Doświadczalnej w Petersburgu 1890-1901. Według jego projektu w Petersburgu wybudowany został specjalny gmach, w którym mieścił się oddział chemii i biochemii lekarskiej, zaopatrzony w nowoczesną aparaturę. Odkrywca heminy i jednego z najważniejszych aminokwasów oraz anaerobiozy. Pionier fizjologii i chemii mikroorganizmów. Badając chemizm bakterii odkrył m.in. bakterie zdolne do życia w atmosferze beztlenowej. Wynalazł także nowy środek leczniczy nazwany salolem. Podczas X Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie w 1907 został odsłonięty pomnik z jego popiersiem, autorstwa rzeźbiarza Henryka Kunzeka, wmurowany w ścianie gmachu Instytutu Chemicznego Uniwersytetu Lwowskiego