(1911 Jurjampol, woj. tarnopolskie – 2018 Waszyngton), lekarz pediatra, nauczyciel akademicki. W czasie II wojny światowej żołnierz Polskich Sił Zbrojnych we Francji 1940, a następnie w Wielkiej Brytanii 1940–1945. Wykształcenie: Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie (bakteriologia i immunologia zakończona doktoratem); Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie (prawo); Polish Medical School na uniwersytecie w Edynburgu (medycyna zakończona doktoratem); London School of Hygiene and Tropical Medicine na Uniwersytecie Londyńskim (studia podyplomowe z zakresu zdrowia publicznego); Royal College of Physicians and Surgeons w Dublinie (studia specjalistyczne z pediatrii); Royal College of Physicians and Surgeons w Ottawie (studia specjalistyczne z pediatrii). Lekarz w polskim obozie wojskowym w Findogask, a następnie w Raigmore Hospital w Inverness (Szkocja) 1946–1947; lekarz w Archway Group Hospitals w Londynie 1947; dyrektor Swan River Health Center w Winnipeg (Canada) 1951–1953; dyrektor ds. badań klinicznych Harvard Medical School i konsultant Wrentham State School (USA) 1953–1957; pracownik naukowo-badawczy Children Hospital Medical Center w Bostonie 1953–1962; profesor nadzwyczajny pedriatrii Georgetown University w Waszyngtonie 1962–1976; dyrektor Cistic Fibrosis Center, Childern’s Hospital, Georgetown University Medical Center w Waszyngtonie 1962–1976; profesor zwyczajny pediatrii Georgetown University w Waszyngtonie 1976–2000; dyrektor Cystic Fibrosis Center, Georgetown University Medical Center w Waszyngtonie 1976; współpracownik National Institutes of Health 1962–1975. Zapisał się w historii medycyny w dziedzinie badań nad muskowiscydozą, m.in. poprzez wprowadzenie oceny punktowej zdrowia pacjentów współtworząc tzw. Shwachman-Kulczycki Scoring System, szeroko przyjęty w światowej praktyce pediatrycznej oraz opracowując skuteczną metodę odsysania zalegającego śluzu w drogach oddechowych u chorych na muskowiscydozę, tzw. metoda BBW. Współprzyczynił się do powstania w Bostonie, jednego z największych na świecie centrów leczenia muskowiscydozy, dając początek powstawaniu tego typu klinik i centrów badawczych w innych miejscowościach i krajach. Konsultant ośrodków medycznych w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Polsce m.in. Ośrodka Pulmonologicznego w Rabce. W latach 1985–1988 biegły sądowy w procesach z firmami farmaceutycznymi produkującymi antybiotyk (tetracychine), którego ubocznym działaniem było zabarwienie zębów u dzieci. Visiting professor akademii medycznych w Polsce, m.in.: w Poznaniu, Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Lublinie, Wrocławiu. Współpracownik „Bulletin of Polish Medical Science and History” (Chicago) oraz członek rady redakcyjnej „Materia Medica Polonia” (Warszawa). Autor i współautor ponad 190 opracowań naukowych w czasopismach specjalistycznych i materiałach kongresowych. Laureat nagród naukowych, m.in.: International Expert Award 1967, National Cystic Fibrosis Research Foundation 1973 (dwukrotnie), Georgetown University Vicentenial Award 1981, Physicians Recognition Award 1969, 1981, 1984, 1986, 1988.
