(1893 Łaszczów k. Tomaszowa Lubelskiego – 1965 Swindom, Wielka Brytania), lekarz neurolog, nauczyciel akademicki. Wykształcenie: studia medyczne i doktorat na Uniwersytecie Lwowskim. W Wielkiej Brytanii od 1940. Profesor farmakologii i terapii ogólnej Polskiego Wydziału Lekarskiego na uniwersytecie w Edynburgu 1941-1949 oraz na uniwersytecie w Aleksandrii (Egipt) 1949-1963. Lekarz w Swindom 1963-1965. Dowiódł, że hipotensja pohistaminowa jest przede wszystkim wynikiem hamującego działania histaminy na zakończenia nerwów współczulnych. Twórca hipotezy wyjaśniającej mechanizm powstawania gorączki obwodowej. Członek Królewskiego Towarzystwa Medycznego w Londynie i Stowarzyszenia Chemii Biologicznej w Paryżu. Autor około 100 artykułów i rozpraw naukowych.
