Lekarze

Horoszewicz Juliusz Stanisław

image_pdfPOBIERZ PDFimage_print

(1931 Warszawa – 2015 Barry’s Bay, Kanada), lekarz onkolog. W USA od 1961. Wykształcenie: studia medyczne na Uniwersytecie Łódzkim i w Akademii Medycznej w Łodzi 1948–1954; studia doktoranckie w Akademii Medycznej w Łodzi 1956–1960; zaawansowane szkolenie w mikroskopii elektronowej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley 1964. W latach 1946–1949 kierownik kulturalno-oświatowy Międzyszkolnej Sodalicji Mariańskiej. Pracownik naukowy prowadzący badania nad rakiem (stypendysta Fundacji Rockeffelera 1961–1962, dyrektor Laboratorium Mikroskopii Elektronowej 1963–1965, starszy naukowiec 1964–1967, niezależny naukowiec 1967–1976, naczelny naukowiec 1976–1986, dyrektor produkcji i programu interferonu w nowotworach ludzkich 1976–1982, niezależny szef badawczej urologii onkologicznej 1986–1988) w Roswell Park Memorial Institute w Buffalo 1961–1988; dyrektor Experimental Urological Cancer Center Millard Fillmore Hospitals w Buffalo 1988–2000. Profesor: State University of New York w Buffalo 1966–1989, Niagara University w Niagara Falls 1968–1989, Canisius College w Buffalo 1968–1989. W latach 1963–1975 członek szeregu zespołów problemowych, planujących na szczeblu centralnym kierunki rozwoju badań przeciwrakowych w USA. Konsultant naukowy: Farmitalia Carlo Erba w Mediolanie 1979–1981, American Cancer Society 1989–1992, Cytogen Corporation w Princeton 1991–1993, Pacific Northwest Research Foundation w Seattle 1993–1995. Członek zespołu redakcyjnego „The Prostate” oraz recenzent prac naukowych, nadsyłanych do druku w czasopismach specjalistycznych, m.in.: „Cancer”, „Cancer Research”, „Prostate”, „Journal of Urology”. Uzyskał trzy patenty amerykańskie oraz patent kanadyjski, dotyczące odkrycia monoklonalnego przeciwciała swoistego dla antygenu błony komórki ludzkiej prostaty. Na ich podstawie jest oparta nowa metoda precyzyjnego umiejscawiania raka prostaty w organizmie ludzkim (preparat Prostascint), pozwalająca na wybór najskuteczniejszych metod leczenia. Metoda ta jest używana w setkach szpitali na świecie od 1996 roku. Od 1987 otrzymywał corocznie granty od Sorority Phi Beta Psi na badania nad szczepionką przeciw rozwojowi raka prostaty. Autor i współautor: 102 publikacji naukowych w czasopismach m.in. polskich, angielskich, amerykańskich w formie artykułów przeglądowych, monografii, rozdziałów w książkach, artykułów dyskusyjnych oraz podsumowań obrad zespołów naukowych w zakresie onkologii, urologii, bakteriologii, wirusologii, immunologii, hodowli tkanek i ludzkiego interferonu; 154 opublikowanych streszczeń własnych prac eksperymentalnych prezentowanych na światowych kongresach, konferencjach i sympozjach we Francji, Grecji, Japonii, Niemczech, Szwecji, Polsce, USA i Włoszech. Członek licznych organizacji i towarzystw m.in.: American Society for Microbiology 1962–2004, American Association for Clinical Research 1963–1971, New York Academy Sciences 1978–1983, American Association for Cancer Research 1973–2004, American Association for the Advancement of Science 1984–2003. W 1967 wybrany przez czasopismo „Am-Pol Eagle” w Buffalo „Obywatelem Roku” w dziedzinie nauki.