(Zm. 1874 w Teodozji na Krymie), polski szlachcic, lekarz i zesłaniec. Studia medyczne ukończył na Uniwersytecie Kijowskim. Pierwszą praktykę lekarską prowadził w powiecie zasławskim. W 1863 roku, za udział w Powstaniu Styczniowym, zesłany został jednak na 6-letnie ciężkie roboty na Syberię. Z katorgi zwolniony został po kilku latach na podstawie amnestii z 1866 roku. W 1867 roku dotarł do Krasnojarska, następnie do Nowochapiorska w guberni woroneskiej, gdzie założył (działający w latach 1868-1873) zakład leczenia kumysem. W 1873 roku przeniósł się do Teodozji na Krymie, gdzie zmarł (na gruźlicę płuc) w 1874 roku.
Źródła: E. Niebelski, Polscy lekarze zesłańcy 1863 r., na Syberii, w: Studia Polonijne, t. 30, s. 88.