(1813 Potok, woj. lubelskie – 1893 Paryż), lekarz internista, działacz polonijny. We Francji od 1832. Wykształcenie: studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim i uniwersytecie w Montpellier zakończone doktoratem. Lekarz w kopalni węgla w Saint-Étienne-en-Forêts. Czynny uczestnik francuskiego życia kulturalno-naukowego w departamencie Loary. Autor książki Quarante ans de pratique médicale (St. Étienne 1886). Prezes Towarzystwa Lekarskiego Departamentu Loary; wiceprezes Société Impériale d’Agriculture, I’Industrie, des Sciences, Arts et Belles lettres du Départament de Loire 1860; wiceprezes Stowarzyszenia Podatkowego Instytucji „Czci i Chleba” 1883; wiceprzewodniczący Komisji Funduszów Emigracyjnych Towarzystwa Demokratycznego Polskiego 1836; wiceprezes Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu 1884.
