(1921 Poznań – 1997 Bruksela), lekarz chirurg i kardiochirurg. Wykształcenie: studia medyczne na uniwersytecie w Louvain (Belgia). Lekarz w belgijskim Kongo 1950-1953 oraz w Kapsztadzie, gdzie uczestniczył w operacji na otwartym sercu pod kierunkiem prof. Chrystiana Bernarda. Właściciel prywatnej polikliniki i dyrektor Centrum Medyczno-Chirurgicznego „CMC” w Kinszasie 1955; kardiochirurg w Centrum Chirurgicznym w Leopoldville. Ambasador nadzwyczajny Belgii w Kongo 1960-1961; doradca ds. ochrony zdrowia i socjalno-gospodarczych kongijskiego premiera Cyrylle Adouli 1961-1964. Kierownik katedry chirurgii na Wydziale Medycznym w Akademii Paryskiej 1970-1984 oraz wykładowca w szkole pielęgniarek w Paryżu 1973-1981. Konsultant: Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Światowej Organizacji Zdrowia, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju. Członek: Belgijskiego Królewskiego Towarzystwa Radiologii, Międzynarodowej Federacji Szpitali, Amerykańskiego Stowarzyszenia Przedsiębiorców, Europejskiego Klubu Zdrowia oraz Europejskiego Stowarzyszenia Administracji Szpitalnej i Programów Szkoleniowych Służby Zdrowia. Autor artykułów naukowych, m.in. w: „Annales d’Endocrinologie”, „Annales de la Societé Belge de la Médecine Tropicale”, „Annales de la Societé Belge de Radiologie”, „Journal Belge de Radiologie”. Inicjator i pierwszy rektor Wolnej Wszechnicy Polskiej w Paryżu. Po przejściu w 1985 na emeryturę kierował Polskim Funduszem Humanitarnym oraz Domem Polskim w Lailly en Val koło Orleanu. Odznaczenia:, m.in. Order Leopolda II.
