(1848 Sandomierz – 1930 Quarville, Francja), lekarz, działacz polityczny. We Francji od ok. 1864. Ochotnik w wojnie francusko-pruskiej 1870-1871. Wykształcenie: studia medyczne na Uniwersytecie Paryskim. Od 1878 w Quarville k. Chartres rozwinął szeroką praktykę lekarską jako „docteur Henri”, zyskując powszechne uznanie pacjentów. Urzędowy opiekun niemowląt oddanych do mamek w całym departamencie Eure et Loir w ramach Paryskiego Towarzystwa Opieki nad Dziećmi. Protektor Gminy Narodowo-Socjalistycznej; współzałożyciel Ligi Polskiej 1887 i kierownik Komitetu Paryskiego. Przed wybuchem I wojny światowej podjął współpracę z Polskim Skarbem Wojskowym oraz wspomagał paryską strzelecką szkołę oficerską. Redaktor „Wolnego Słowa Polskiego” (Paryż). Autor pism polemicznych i broszur popularyzujących Polskę. W 1881 ofiarował 10 franków w złocie na pomnik Adama Mickiewicza w Krakowie a w 1883 roku 20 franków w złocie na fundusz Kasy im. Mianowskiego. Odznaczony złotym medalem „Pour le service de l”hygiéne de l”enfance”.
