(Ur. w 1851 r., w Warszawie, zm. w 1916 r., w Odessie, lekarz patolog, nauczyciel akademicki. Studia medyczne ukończył w 1876 r. na Uniwersytecie Warszawskim; doktorat uzyskał w 1899 roku, w Akademii Wojskowo-Medycznej w Petersburgu. Habilitował się w roku 1902. W latach 1878-1901 prosektor w Szpitalu Miejskim w Odessie. Następnie profesor i kierownik Katedry Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Odesskiego (1903-1909). Członek honorowy Towarzystwa Lekarskiego Odeskiego. W czasie I wojny światowej zainicjował utworzenie Komitetu Pomocy Wysiedleńcom-Polakom w Odessie.
