Pseud. Leo Bobak, ur. w 1937 r., w Zakopanem, zm. w 2016 roku, w Republice Południowej Afryki, lekarz kardiolog. Studia medyczne ukończył oraz doktorat uzyskał w Akademii Medycznej w Krakowie. Studia specjalistyczne odbył w New York Medical College w Nowym Jorku (gastrologia, choroby wrzodowe żołądka), Metropolitan Hospital Center w Nowym Jorku (I stopień specjalizacji w medycynie wewnętrznej), New Brunswick Affilated Hospital w New Jersey (II stopień specjalizacji w medycynie wewnętrznej), Stony Brook University w Nowym Jorku (III stopień specjalizacji w medycynie wewnętrznej), Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku (specjalizacja w kardiologii). W latach 1978-1989 szef oddziału kardiologii, następnie szef wydziału medycyny wewnętrznej (1981–1984), potem szef sztabu lekarskiego (1984–1985), szef wydziału medycyny wewnętrznej (1986–1988), członek rady nadzorczej szpitala (1986–1990) w General Hospital w Bronsville, w Pensylwanii (w USA); W latach 1990-1992 kardiolog, a następnie docent kardiologii (1992–1996) i profesor (1996) w Pretoria University Hospital (RPA).
Członek międzynarodowych zespołów badawczych oceniających skuteczność nowych leków nasercowych. Autor kilkunastu opracowań naukowych (opublikowanych głównie w „Przeglądzie Lekarskim”), artykułów i referatów. Fundator ołtarza św. Maksymiliana Kolbe w Footdele (USA); współfundator Domu Podhalan w Chicago. Organizator i sponsor I Kongresu Etnicznego w Uniontown (Pensylwania), w którym wzięło udział ponad stu przedstawicieli większości grup etnicznych 1988. Członek: Związku Podhalan Ameryki Północnej w Chicago, American Medical Association w Chicago, Pensylvania Medical Society w Harrisburgu, South African Cardiology Society w Pretorii, American Republican Inner Circle (na osobiste zaproszenie prezydenta G. Busha i senatora B. Dole). Uhonorowany nagrodą i tytułem „Zasłużony Polak Roku” przez Polish Historical Society w USA 1982.