(Ur. 28 sierpnia 1878 roku, w Żytomierzu, w 1940 roku zamordowany przez NKWD w Katyniu; syn Wiktora), lekarz chirurg. Studia medyczne ukończył na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 1905-1906 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W latach 1906-1914 był kierownikiem szpitala ziemskiego w Czerkasach. Od 1916 do 1918 roku konsultant chirurgii w szpitalu wojskowym w Winnicy. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do armii polskiej. Służył w szpitalu Ujazdowskim w Warszawie (1919) i szpitalu w Grodnie. W 1930 roku przeszedł w stan spoczynku.
