{"id":4322,"date":"2023-01-06T12:54:37","date_gmt":"2023-01-06T11:54:37","guid":{"rendered":"http:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/?p=4322"},"modified":"2023-01-29T08:28:30","modified_gmt":"2023-01-29T07:28:30","slug":"stanislaw-ostrowski-zolnierz-generala-hallera-i-polskich-sil-zbrojnych-na-zachodzie","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/dziedzictwopolonii.pl\/portal\/stanislaw-ostrowski-zolnierz-generala-hallera-i-polskich-sil-zbrojnych-na-zachodzie\/","title":{"rendered":"Stanis\u0142aw Ostrowski \u2013 \u017co\u0142nierz genera\u0142a Hallera i Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie"},"content":{"rendered":"
\"image_pdf\"POBIERZ PDF<\/span><\/a>\"image_print\"<\/a><\/div>

dr Aneta Hoffmann<\/h3>\n

Stanis\u0142aw Ostrowski \u2013 \u017co\u0142nierz genera\u0142a Hallera i Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie<\/strong><\/h3>\n

Losy szeregu \u017co\u0142nierzy Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie z czas\u00f3w II wojny \u015bwiatowej maj\u0105 sw\u00f3j pocz\u0105tek na prze\u0142omie XIX i XX wieku i s\u0105 \u015bci\u015ble zwi\u0105zane z odrodzeniem polskiej pa\u0144stwowo\u015bci i wojn\u0105 o granice po I wojnie \u015bwiatowej. Nie inaczej by\u0142o si\u0119 w przypadku osoby, kt\u00f3rej losy autorka b\u0119dzie stara\u0142a si\u0119 przybli\u017cy\u0107 w niniejszym artykule.<\/p>\n

Stanis\u0142aw Kazimierz Ostrowski, bo o nim mowa, urodzi\u0142 si\u0119 29 pa\u017adziernika 1892 roku we Lwowie w rodzinie powsta\u0144ca styczniowego Micha\u0142a Ostrowskiego i Marii z domu Scholuj. Wzrasta\u0142 w atmosferze dba\u0142o\u015bci o wychowanie patriotyczne i w d\u0105\u017ceniu do przywr\u00f3cenia niepodleg\u0142o\u015bci ojczyzny. Od 1908 roku by\u0142 cz\u0142onkiem Organizacji M\u0142odzie\u017cy Narodowej. W 1912 roku uko\u0144czy\u0142 V Gimnazjum we Lwowie, a w latach 1912-1914 by\u0142 cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Strzeleckiego, gdzie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podchor\u0105\u017cych i ni\u017csz\u0105 szko\u0142\u0119 oficersk\u0105, a nast\u0119pnie Zwi\u0105zku Walki Czynnej. W czasie I wojny \u015bwiatowej by\u0142 \u017co\u0142nierzem I Brygady Legion\u00f3w w stopniu chor\u0105\u017cego i pracownikiem Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego. W 1917 roku zosta\u0142 wcielony do armii austriackiej. W 1918 roku jako uczestnik obrony Lwowa walczy\u0142 w I Za\u0142odze Szko\u0142y imienia Sienkiewicza, kierowanej przez kapitana Zdzis\u0142awa Tatara-Trze\u015bniowskiego, a nast\u0119pnie nale\u017ca\u0142 do personelu medycznego jednego z dw\u00f3ch szpitali funkcjonuj\u0105cych w czasie walk we Lwowie: szpitala numer 1, tak zwanej Techniki, mieszcz\u0105cego si\u0119 w gmachu Politechniki Lwowskiej[1]<\/a>. Za szczeg\u00f3lne m\u0119stwo, jakim wykaza\u0142 si\u0119 w walce, zosta\u0142 odznaczony Srebrnym Krzy\u017cem Virtuti Militari[2]<\/a>. W 1919 roku uko\u0144czy\u0142 studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.<\/p>\n

Od najwcze\u015bniejszych lat swej kariery lekarskiej zwi\u0105zany z wojskiem: najpierw jako lekarz w szpitalu wojskowym w Stryju, nast\u0119pnie w czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku sprawuj\u0105c funkcj\u0119 naczelnego lekarza 81 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Grodzie\u0144skich 1 Dywizji Litewsko-Bia\u0142oruskiej, wreszcie jako naczelny lekarz 240 Ochotniczego Pu\u0142ku Piechoty Armii Ochotniczej, dowodzonej przez genera\u0142a J\u00f3zefa Hallera. Tu mia\u0142 ponownie okazj\u0119 zetkn\u0105\u0107 si\u0119 z kapitanem Trze\u015bniewskim, dowodz\u0105cym jednym z batalion\u00f3w tego pu\u0142ku. Od maja 1922 roku skierowany do rezerwy jako lekarz w stopniu kapitana.<\/p>\n

Po zako\u0144czeniu wojny jako dermatolog po\u015bwi\u0119ca si\u0119 pracy naukowej, pe\u0142ni\u0105c w okresie od maja 1922 do kwietnia 1925 roku funkcj\u0119 starszego asystenta na Uniwersytecie Warszawskim. Od maja 1925 roku wi\u0105\u017ce si\u0119 naukowo z macierzystym Uniwersytetem we Lwowie, gdzie w Klinice Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Jana Kazimierza jako doktor pe\u0142ni funkcj\u0119 starszego asystenta, by w 1931 roku otrzyma\u0107 stanowisko docenta dermatologii. Stanis\u0142aw Ostrowski specjalizowa\u0142 si\u0119 w \u0107wiczeniach z partenogenezy oraz leczeniu rze\u017c\u0105czki i ki\u0142y. By\u0142 tak\u017ce pracownikiem Kliniki Po\u0142o\u017cniczo-Ginekologicznej Uniwersytetu[3]<\/a>. Opublikowa\u0142 kilkadziesi\u0105t prac naukowych. Piastowa\u0142 swego czasu tak\u017ce funkcj\u0119 ordynatora Pa\u0144stwowego Szpitala Powszechnego we Lwowie, dawnego Collegium Nobilium[4]<\/a>.<\/p>\n

Stale pracy zawodowej Stanis\u0142awa Ostrowskiego towarzyszy\u0142a praca spo\u0142eczna: trzykrotnie (w III, IV i V kadencji Sejmu II RP w latach 1930-1939) zasiada\u0142 w \u0142awach sejmowych jako pose\u0142 z ramienia BBWR (III i IV kadencja) oraz z ramienia OZN (V kadencja). W III kadencji jest cz\u0142onkiem Komisji Zdrowia Publicznego, w IV kadencji \u2013 Komisji Zdrowia Publicznego i Opieki Spo\u0142ecznej, a w V kadencji \u2013 Komisji Administracyjno-Samorz\u0105dowej oraz Komisji Zdrowia Publicznego i Opieki Spo\u0142ecznej. Jest aktywnym cz\u0142onkiem szeregu organizacji spo\u0142ecznych: sekretarzem Zwi\u0105zku Legionist\u00f3w, przewodnicz\u0105cym Zwi\u0105zku Obro\u0144c\u00f3w Lwowa, cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca, cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Oficer\u00f3w Rezerwy[5]<\/a>. Od 1934 roku zasiada\u0142 we w\u0142adzach Lwowa: pocz\u0105tkowo jako wiceprezydent, a ostatecznie, w okresie od maja 1936 do 22 wrze\u015bnia 1939 roku jako ostatni przedwojenny prezydent tego miasta[6]<\/a>.<\/p>\n

Po wybuchu II wojny \u015bwiatowej organizowa\u0142 obron\u0119 i \u017cycie miasta w tragicznej sytuacji, w jakiej znalaz\u0142o si\u0119 ono z powodu bombardowa\u0144 od 1 wrze\u015bnia 1939 roku przez lotnictwo niemieckie. Mimo ewakuacji urz\u0119d\u00f3w pa\u0144stwowych Stanis\u0142aw Ostrowski zadecydowa\u0142 o pozostaniu z mieszka\u0144cami Lwowa; jak to okre\u015bli\u0142 w przem\u00f3wieniu z dnia 13 wrze\u015bnia: \u201eZostaj\u0119 z Wami na dol\u0119 i niedol\u0119<\/em>\u201d[7]<\/a>.<\/p>\n

Po wkroczeniu Sowiet\u00f3w na ziemie polskie 17 wrze\u015bnia 1939 roku i po poddaniu miasta 22 wrze\u015bnia zosta\u0142 jako jeden z pierwszych dawnych pracownik\u00f3w lwowskiego Wydzia\u0142u Lekarskiego aresztowany przez NKWD i uwi\u0119ziony \u2013 pocz\u0105tkowo w areszcie \u015bledczym przy ulicy \u0141\u0105ckiego we Lwowie, a nast\u0119pnie w wi\u0119zieniach moskiewskich: na \u0141ubiance i Butyrkach[8]<\/a>. Ostatecznie zosta\u0142 skazany na 8 lat \u0142agr\u00f3w, a kar\u0119 odbywa\u0142 w obozie karnym w Krasnojarsku, a nast\u0119pnie w \u201eCzyta-Stroju\u201d w Buriackiej ASSR w pobli\u017cu granicy z Mongoli\u0105, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lekarza obozu. Tragiczny los spotka\u0142 jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, wiceprezydent\u00f3w miasta Lwowa: Wiktora Chajesa, Franciszka Irzyka i Jana Wery\u0144skiego, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w Zbrodni Katy\u0144skiej[9]<\/a>.<\/p>\n

Po podpisaniu uk\u0142adu pomi\u0119dzy Rzecz\u0105pospolit\u0105 Polsk\u0105 a ZSSR w dniu 30 lipca 1941 roku (zwanego potocznie uk\u0142adem Sikorski-Majski) Stanis\u0142aw Ostrowski zosta\u0142 po wielu trudno\u015bciach zwolniony z \u0142agru w listopadzie 1941 roku. 19 grudnia tego roku wst\u0105pi\u0142 do Armii Polskiej w ZSRR i korpusu lekarzy tej armii w Buzu\u0142uku[10]<\/a>. Z ni\u0105 ewakuowa\u0142 si\u0119 na Bliski Wsch\u00f3d, by ostatecznie pe\u0142ni\u0107 s\u0142u\u017cb\u0119 lekarza w 2 Korpusie Polskim. Uczestniczy\u0142 w kampanii w\u0142oskiej polskich \u017co\u0142nierzy, pracuj\u0105c w szpitalach wojennych 2 Korpusu.<\/p>\n

Po II wojnie \u015bwiatowej zdecydowa\u0142 si\u0119 na pozostanie na emigracji w Wielkiej Brytanii i do 1955 roku pracowa\u0142 zawodowo jako starszy ordynator na Oddziale Dermatologicznym 3. Szpitala w Penley, a nast\u0119pnie w szpitalu dla inwalid\u00f3w wojennych w Mossley Hill[11]<\/a>. Dzia\u0142a\u0142 aktywnie w polskich \u015brodowiskach emigracyjnych: czy to w zwi\u0105zku z wykonywanym przez niego zawodem lekarza i profesora nauk medycznych (Zwi\u0105zek Lekarzy Polskich, Polskie Towarzystwo Naukowe na Obczy\u017anie), czy to z jego pochodzeniem (Ko\u0142o Lwowian) czy te\u017c z polityk\u0105. Ta ostatnia aktywno\u015b\u0107 wynios\u0142a go na stanowisko Prezydenta RP na Uchod\u017astwie, kt\u00f3r\u0105 to funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0142 od 9 kwietnia 1972 do 24 marca 1979 roku, wyznaczony na to stanowisko na mocy dekretu prezydenta Augusta Zaleskiego z 24 lutego 1971 roku.<\/p>\n

Z inicjatywy prezydenta Ostrowskiego w 1973 roku zosta\u0142 ostatecznie rozwi\u0105zany \u00a0trwaj\u0105cy 18 lat kryzys polityczny, od lat niszcz\u0105cy polskie w\u0142adze emigracyjne. To wa\u017cne dla Polonii wydarzenie cho\u0107 w cz\u0119\u015bci zrealizowa\u0142o, dzi\u0119ki jego aktywno\u015bci i woli pojednania zwa\u015bnionych stron, jego s\u0142owa ko\u0144cz\u0105ce spisane przez niego w 1973 roku wojenne wspomnienia z lat 1939-41:<\/p>\n

\n

\u201eLiczy\u0142em, \u017ce nie ulegniemy partyjnym roznami\u0119tnieniom, czy brakowi tolerancji i \u017ce ostateczno\u015b\u0107 b\u0119dzie jasna przy osi\u0105gni\u0119tych celach. Tymczasem \u2013 ci\u0105gle jeszcze jeste\u015bmy w drodze\u2026<\/em>\u201d [12]<\/a>.<\/p>\n<\/blockquote>\n

Po up\u0142ywie swojej kadencji prezydenckiej na swego nast\u0119pc\u0119 wyznaczy\u0142 Edwarda Raczy\u0144skiego[13]<\/a>. Stanis\u0142aw Ostrowski otrzyma\u0142 wiele polskich odznacze\u0144, w tym mi\u0119dzy innymi: Srebrny Krzy\u017c Virtuti Militari, Krzy\u017c Walecznych, Krzy\u017c Niepodleg\u0142o\u015bci, Order Or\u0142a Bia\u0142ego[14]<\/a>.<\/p>\n

Prezydent Ostrowski zmar\u0142 22 listopada 1982 roku i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu polskim w Newark obok prezydent\u00f3w W\u0142adys\u0142awa Raczkiewicza i Augusta Zaleskiego. W roku jego \u015bmierci wiersz o nim, pod tytu\u0142em Dwa symbole<\/em>, napisa\u0142 Feliks Konarski \u201eRef-Ren\u201d. Poeta pisa\u0142:<\/p>\n

\n

\u201e\u2026 dla nas na obczy\u017anie pozosta\u0142 symbolem podw\u00f3jnym: wolnej Polski i wolnego Lwowa!!!<\/em>\u201d [15]<\/a><\/p>\n<\/blockquote>\n

W dniu 12 listopada 2022 r. z inicjatywy najwy\u017cszych w\u0142adz pa\u0144stwowych niepodleg\u0142ej Polski oraz za zgod\u0105 rodzin przyby\u0142y do Ojczyzny doczesne szcz\u0105tki trzech Prezydent\u00f3w RP na Uchod\u017astwie \u2013 w kolejno\u015bci sprawowania urz\u0119du: W\u0142adys\u0142awa Raczkiewicza, Augusta Zaleskiego i Stanis\u0142awa Ostrowskiego. Po uroczystej mszy \u015bwi\u0119tej pogrzebowej sprawowanej przez Przewodnicz\u0105cego Konferencji Episkopatu Polski \u2013 ks. abp. Stanis\u0142awa G\u0105deckiego spocz\u0119li oni tego dnia w Mauzoleum Prezydent\u00f3w RP na Uchod\u017astwie w podziemiach \u015awi\u0105tyni Opatrzno\u015bci Bo\u017cej na warszawskim Wilanowie. Tym samym losy Prezydenta Stanis\u0142awa Ostrowskiego zatoczy\u0142y ko\u0142o.<\/p>\n

Tak pokr\u00f3tce przedstawia\u0142y si\u0119 losy wybitnego Polaka, lekarza dermatologa Stanis\u0142awa Ostrowskiego. Poniewa\u017c jego s\u0142u\u017cba wojskowa w Armii Ochotniczej gen. Hallera jest stosunkowo ma\u0142o znana pragn\u0119 w dalszej cz\u0119\u015bci artyku\u0142u przybli\u017cy\u0107 bardziej szczeg\u00f3\u0142owo ten w\u0142a\u015bnie okres jego \u017cycia zwi\u0105zany z walkami o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski z lat 1918-21.<\/p>\n

Jak ju\u017c wspomnia\u0142am, Stanis\u0142aw Ostrowski jako student V roku studi\u00f3w na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza uczestniczy\u0142 pod koniec 1918 roku w walkach w obronie Lwowa. Spo\u015br\u00f3d pracownik\u00f3w i student\u00f3w tej uczelni najbardziej aktywnie w obronie miasta uczestniczyli w\u0142a\u015bnie studenci i naukowcy Wydzia\u0142u Lekarskiego, organizuj\u0105c s\u0142u\u017cb\u0119 sanitarn\u0105 walcz\u0105cych oddzia\u0142\u00f3w polskich, obsad\u0119 szpitali i klinik, punkty opatrunkowe i operacyjne. Stanis\u0142aw Ostrowski pe\u0142ni\u0142 w czasie walk poza funkcjami szpitalnymi funkcj\u0119 lekarza odtworzonego w 1918 roku 4 Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w[16]<\/a>.<\/p>\n

Podj\u0119ta rozkazem Naczelnego Wodza na pocz\u0105tku 1919 roku reorganizacja 4 Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w, bior\u0105cego udzia\u0142 w obronie Lwowa i okolic, i przeniesienie go do Jab\u0142onny pod Warszaw\u0105 sprawia, i\u017c Stanis\u0142aw Ostrowski zdecydowa\u0142 o przyj\u0119ciu kolejnej funkcji \u2013 naczelnego lekarza 81 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Grodzie\u0144skich.<\/p>\n

Podobnie jak inni lekarze i studenci wy\u017cszych lat studi\u00f3w medycznych by\u0142 on \u2013 Dekretem Naczelnika Pa\u0144stwa z 16 stycznia 1919 roku oraz Rozporz\u0105dzeniem Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Ministra Spraw Wojskowych z 14 lutego 1920 roku \u201ew przedmiocie powo\u0142ania lekarzy i lekarek, rygorozant\u00f3w i rygorozantek, student\u00f3w i studentek medycyny, tudzie\u017c os\u00f3b posiadaj\u0105cych wyszkolenie sanitarne, do osobistych \u015bwiadcze\u0144 wojennych\u201d \u2013 zobligowany do czynnej s\u0142u\u017cby wojskowej[17]<\/a>.<\/p>\n

Z uwagi na fakt, i\u017c tak\u017ce Kresy P\u00f3\u0142nocno-Wschodnie wymaga\u0142y obrony, koniecznym sta\u0142o si\u0119 w listopadzie 1918 roku utworzenie, na mocy rozkazu Naczelnego Wodza, Dywizji Litewsko-Bia\u0142oruskiej Wojska Polskiego. W jej sk\u0142ad wesz\u0142y Grodzie\u0144ski, Nowogr\u00f3dzki, Mi\u0144ski i Wile\u0144ski Pu\u0142ki Strzelc\u00f3w[18]<\/a>. Z uwagi na fakt, i\u017c naczelnym lekarzem p\u00f3\u017aniejszego 81 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Grodzie\u0144skich zosta\u0142 mianowany Stanis\u0142aw Ostrowski, autorka skupia si\u0119 w niniejszym artykule jedynie na tym pu\u0142ku Dywizji.<\/p>\n

Sam pu\u0142k zosta\u0142 utworzony 12 listopada 1918 roku w Grodnie i pocz\u0105tkowo nosi\u0142 nazw\u0119 1 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Grodzie\u0144skich. By\u0142a to organizacja samoobrony powsta\u0142a z ochotnik\u00f3w spo\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w tamtych okolic. Jego poszczeg\u00f3lne bataliony tworzone by\u0142y od marca 1919 do czerwca 1920 roku. W czasie s\u0142u\u017cby Stanis\u0142awa Ostrowskiego w tym pu\u0142ku jego dow\u00f3dc\u0105 by\u0142 pu\u0142kownik Bronis\u0142aw Bohaterewicz, p\u00f3\u017aniejsza ofiara Zbrodni Katy\u0144skiej[19]<\/a>. Od kwietnia 1919 roku a\u017c po zwyci\u0119stwo nad Sowietami w wojnie polsko-bolszewickiej pu\u0142k uczestniczy\u0142 w walkach na Bia\u0142orusi oraz nad Berezyn\u0105 i nad Bugiem, by nast\u0119pnie uczestniczy\u0107 w Bitwie Warszawskiej 1920 roku. Og\u00f3\u0142em w walkach rannych zosta\u0142o 800 \u017co\u0142nierzy pu\u0142ku[20]<\/a>, zatem s\u0142u\u017cby sanitarne, w kt\u00f3rych sk\u0142ad wchodzi\u0142 doktor Stanis\u0142aw Ostrowski, mia\u0142y wiele pracy na jego ty\u0142ach.<\/p>\n

Z uwagi na zwi\u0119kszaj\u0105ce si\u0119 niebezpiecze\u0144stwo ze strony Armii Czerwonej Sejm og\u0142osi\u0142 w czerwcu 1920 roku obowi\u0105zkowy pob\u00f3r do wojska rocznik\u00f3w 1895 i 1902, a nast\u0119pnie 1890-94 i 1884-1889. Na skutek wydarze\u0144 na froncie ukrai\u0144skim Rada Ochrony Pa\u0144stwa 1 lipca 1920 roku z inicjatywy genera\u0142a J\u00f3zefa Hallera podj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119 o utworzeniu Armii Ochotniczej z ch\u0119tnych do walki obywateli polskich nieobj\u0119tych zaci\u0105giem przymusowym[21]<\/a>, a 7 lipca powo\u0142a\u0142a G\u0142\u00f3wny Inspektorat Armii Ochotniczej z inicjatorem podj\u0119tych dzia\u0142a\u0144 na jej czele[22]<\/a>. Te, po\u0142\u0105czone z intensywn\u0105 akcj\u0105 propagandow\u0105 i informacyjn\u0105, dzia\u0142ania, w kt\u00f3rych genera\u0142 J\u00f3zef Haller bra\u0142 czynny udzia\u0142, sprawi\u0142y, i\u017c do 30 wrze\u015bnia 1920 roku do Armii Ochotniczej zg\u0142osi\u0142o si\u0119 ponad 105 000 ochotnik\u00f3w. Z uwagi na brak mo\u017cliwo\u015bci ich szybkiego wyszkolenia i zapewnienia dobrej kadry oficerskiej i podoficerskiej utworzone ze zg\u0142aszaj\u0105cych si\u0119 dobrowolnie m\u0119\u017cczyzn ochotnicze pu\u0142ki piechoty przyporz\u0105dkowane by\u0142y regularnym pu\u0142kom. Spo\u015br\u00f3d istniej\u0105cych Dow\u00f3dztw Okr\u0119g\u00f3w Generalnych DOG lwowski po warszawskim by\u0142 drugim najlepszym okr\u0119giem, gdzie og\u00f3\u0142em do s\u0142u\u017cby w Armii Ochotniczej zg\u0142osi\u0142o si\u0119 prawie 17 000 ludzi, co stanowi\u0142o 16,1% og\u00f3\u0142u ochotnik\u00f3w[23]<\/a>.<\/p>\n

W\u0142a\u015bnie z lwowskich ochotnik\u00f3w rekrutowa\u0142 si\u0119 kolejny pu\u0142k, w kt\u00f3rym s\u0142u\u017cb\u0119 pe\u0142ni\u0142 w czasie wojny polsko-bolszewickiej Stanis\u0142aw Ostrowski: 240 Ochotniczy Pu\u0142k Piechoty. Nasz bohater by\u0142 jego lekarzem naczelnym. 15 lat po bitwie warszawskiej genera\u0142 J\u00f3zef Haller wspomina\u0142 w wywiadzie:<\/p>\n

\n

\u201eArmia ochotnicza sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 1 dywizji ochotniczej oraz z wielu oddzia\u0142\u00f3w tak piechoty jak i kawalerii i artylerii, w\u0142\u0105czonych do innych dywizji czynnej armii, wreszcie nie mo\u017cna te\u017c pomin\u0105\u0107<\/em> ochotnik\u00f3w przydzielanych mniejszemi lub wi\u0119kszemi grupami do poszczeg\u00f3lnych pu\u0142k\u00f3w i oddzia\u0142\u00f3w. Pu\u0142ki ochotnicze otrzymywa\u0142y numery tego pu\u0142ku, przy kt\u00f3rego batalionie zapasowym by\u0142y formowane z dodaniem liczby 200. Tak np. formowany przy pu\u0142ku 30 pu\u0142k ochotniczy nazywa\u0142 si\u0119 230<\/em>\u201d [24]<\/a>.<\/p>\n<\/blockquote>\n

Formowanie 240 Ochotniczego Pu\u0142ku Piechoty, w kt\u00f3rego szeregach s\u0142u\u017cy\u0142 doktor Ostrowski, rozpocz\u0119to we Lwowie 10 lipca 1920 roku, a w jego sk\u0142ad wesz\u0142o wielu niedawnych, jak on sam, obro\u0144c\u00f3w Lwowa: m\u0142odzie\u017cy, inteligencji czy harcerzy. Pierwszy batalion pu\u0142ku opu\u015bci\u0142 miasto, by prowadzi\u0107 walki nad Bugiem i Kamionk\u0105 Strumi\u0142ow\u0105, 2 sierpnia. W okresie 11-26 sierpnia decyzj\u0105 dow\u00f3dztwa Okr\u0119gu zosta\u0142 przydzielony do 6 Dywizji Piechoty, a po rozwi\u0105zaniu pu\u0142ku 26 sierpnia jego \u017co\u0142nierze – ochotnicy weszli w sk\u0142ad 20 Pu\u0142ku Piechoty[25]<\/a>.<\/p>\n

Og\u00f3\u0142em jednostki Armii Ochotniczej w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku stanowi\u0142y istotne uzupe\u0142nienie jednostek liniowych, a tak\u017ce podnosi\u0142y moralnie zm\u0119czonych walk\u0105 \u017co\u0142nierzy i anga\u017cowa\u0142y w wysi\u0142ek zbrojny rzesze spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego. Twarz\u0105 zaci\u0105gu ochotniczego 1920 roku sta\u0142 si\u0119 genera\u0142 J\u00f3zef Haller. Funkcja ta przysporzy\u0142a mu wielkiej popularno\u015bci w\u015br\u00f3d polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa. Kontynuuj\u0105cy rodzinne tradycje walki o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Rzeczypospolitej Stanis\u0142aw Ostrowski (przypomnijmy, \u017ce jego ojciec by\u0142 powsta\u0144cem styczniowym) by\u0142 jednym z 830 ochotnik\u00f3w Armii Ochotniczej, posiadaj\u0105cych stopie\u0144 oficerski[26]<\/a>. Po zako\u0144czonej w 1922 roku czynnej s\u0142u\u017cbie wojskowej poza prac\u0105 naukow\u0105 i zawodow\u0105 przyst\u0105pi\u0142 on do dalszej pracy nad rozwojem polskiej pa\u0144stwowo\u015bci, tym razem ju\u017c w formie pracy spo\u0142ecznej, s\u0142u\u017cby pa\u0144stwowej i samorz\u0105dowej. W 1939 roku dane mu by\u0142o jeszcze raz, tym razem jako prezydentowi miasta, broni\u0107 Lwowa przed naje\u017ad\u017acami z zachodu i wschodu. Uwolniony z \u0142agr\u00f3w w 1941 roku, ponownie podejmuje \u00a0s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w s\u0142u\u017cbie zdrowia Armii Polskiej w ZSRR, a nast\u0119pnie 2 Korpusu. Mo\u017cemy przypuszcza\u0107, i\u017c pozostaj\u0105c na emigracji w Londynie mia\u0142 okazj\u0119 spotka\u0107 si\u0119 w okresie powojennym wielokrotnie ze swym dawnym dow\u00f3dc\u0105 Armii Ochotniczej, genera\u0142em Hallerem.<\/p>\n

Genera\u0142 tak pisa\u0142 w swych pami\u0119tnikach w 1952 roku, wspominaj\u0105c ochotnik\u00f3w w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku:<\/p>\n

\n

\u201eWi\u0119c i dzi\u015b wspominaj\u0105c ten wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy Polsk\u0119 \u00abCud nad Wis\u0142\u0105\u00bb ufajmy i m\u00f3dlmy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c \u017carliwie w solidarnym zespoleniu ducha i z dobr\u0105 wol\u0105 jednolitego dzia\u0142ania, dzi\u0119kuj\u0105c Bogu za to cudowne zwyci\u0119stwo, kt\u00f3re uratowa\u0142o nie tylko Polsk\u0119, ledwo zmartwychwsta\u0142\u0105 z d\u0142ugiej niewoli, ale ca\u0142\u0105 Europ\u0119 przed agresywnym bolszewizmem. Z tym ho\u0142dem wdzi\u0119czno\u015bci dla Naj\u015bwi\u0119tszej Matki Wniebowzi\u0119tej z\u0142\u00f3\u017cmy \u015blubowanie, \u017ce od\u0142o\u017cymy wszelkie spory, a\u017c do nowego dnia zwyci\u0119stwa, kiedy b\u0119dziemy mogli powr\u00f3ci\u0107 do Ojczyzny. \u015alubujmy, \u017ce w zgodzie pracowa\u0107 b\u0119dziemy wsp\u00f3lnie dla uzyskania pe\u0142nej wolno\u015bci i niezale\u017cno\u015bci naszego narodu w nowym chrze\u015bcija\u0144skim \u0142adzie, w kt\u00f3rym nar\u00f3d polski b\u0119dzie wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnym z innymi narodami i pa\u0144stwami w zespole europejskim, mi\u0119dzynarodowym ca\u0142ego \u015bwiata. Tak nam dopom\u00f3\u017c B\u00f3g!<\/em>\u201d [27]<\/a>.<\/p>\n<\/blockquote>\n

Prezydent dr Stanis\u0142aw Ostrowski ca\u0142e swe \u017cycie stara\u0142 si\u0119 wype\u0142ni\u0107 te s\u0142owa aktywn\u0105 prac\u0105 na rzecz Rzeczypospolitej.<\/p>\n

12 listopada 2022 roku z inicjatywy premiera Mateusza Morawieckiego do Polski zosta\u0142y sprowadzone jego szcz\u0105tki oraz szcz\u0105tki dw\u00f3ch innych prezydent\u00f3w RP na uchod\u017astwie: W\u0142adys\u0142awa Raczkiewicza i Augusta Zaleskiego, a tego samego dnia w \u015awi\u0105tyni Opatrzno\u015bci Bo\u017cej w Warszawie odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci pogrzebowe m.in z udzia\u0142em prezydenta Andrzeja Dudy i premiera Morawieckiego oraz poch\u00f3wek w nowo powsta\u0142ym Mauzoleum Prezydent\u00f3w RP na Uchod\u017astwie.<\/p>\n